Agent2Agent A2A w suwerennym AI OS

Temat: Open Source AI

A2A (Agent2Agent) to otwarta specyfikacja, przez którą agent przekazuje zadanie innemu agentowi działającemu jako osobna usługa i odbiera wynik, nie widząc jego narzędzi ani pamięci. Przykład: agent zakupowy zleca agentowi zgodności sprawdzenie umowy z nowym kontrahentem i czeka na werdykt. Stan na 6.10.2026 obowiązuje wersja 1.0.1 specyfikacji (28.05.2026), która poprawia niespójności wersji 1.0.0 z 12.03.2026; projekt ma licencję Apache 2.0 (wydania w repozytorium A2A). Ten wpis jest dla zespołu, który chce uruchomić A2A we własnym AI OS: co wdrożyć ze specyfikacji, jak sprawdzić zgodność i gdzie protokół przestaje odpowiadać za bezpieczeństwo.

Czym A2A różni się od MCP i AG-UI, kto prowadzi projekt i gdzie agent publikuje swoją wizytówkę (Agent Card), opisuje poradnik o MCP i protokołach agentów. Miejsce A2A wśród warstw otwartego stosu pokazuje poradnik o otwartym AI OS dla firm.

Co definiuje specyfikacja 1.0

Specyfikacja A2A opisuje model danych, operacje i sposób ich przenoszenia. Model danych to zadanie (Task), wiadomości, części wiadomości i artefakty, czyli wyniki pracy agenta.

Operacji jest jedenaście. Warto je pogrupować, bo każda grupa to inna decyzja projektowa:

GrupaOperacjeKiedy jej potrzebujesz
ZlecenieSendMessage, SendStreamingMessagezawsze; strumień, gdy klient ma widzieć postęp
ZadaniaGetTask, ListTasks, CancelTask, SubscribeToTaskzadania dłuższe niż jedno wywołanie, anulowanie, powrót do strumienia
Powiadomienia pushCreateTaskPushNotificationConfig, GetTaskPushNotificationConfig, ListTaskPushNotificationConfigs, DeleteTaskPushNotificationConfigzadania trwające godziny, gdy klient nie trzyma otwartego połączenia
Wizytówka rozszerzonaGetExtendedAgentCardszczegóły agenta tylko dla uwierzytelnionych klientów

Specyfikacja ma trzy wiązania: JSON-RPC, gRPC i HTTP+JSON/REST. W wiązaniu HTTP strumień działa jako Server-Sent Events. Dopuszcza też własne wiązania i rozszerzenia, deklarowane adresem URI w wizytówce jako wymagane albo opcjonalne. W praktyce wybierz jedno wiązanie dla całej firmy. Dwa agenty, które „mówią A2A” w różnych wiązaniach, i tak potrzebują tłumacza.

Cykl życia zadania: osiem stanów

Zadanie przechodzi przez stany zdefiniowane w specyfikacji. To one decydują, gdzie w procesie jest miejsce na człowieka.

StanCo znaczyCo zaprojektować w AI OS
TASK_STATE_SUBMITTEDzadanie przyjęteidentyfikator zadania w dzienniku
TASK_STATE_WORKINGagent pracujelimit czasu i kosztu
TASK_STATE_INPUT_REQUIREDagent potrzebuje informacjikto odpowiada: agent zlecający czy człowiek
TASK_STATE_AUTH_REQUIREDpotrzebne dodatkowe uwierzytelnienieścieżka zgody bez przekazywania haseł w wiadomości
TASK_STATE_COMPLETEDwynik gotowyodbiór artefaktu, zanim wpłynie na inny system
TASK_STATE_FAILEDbłądponowienie albo eskalacja
TASK_STATE_CANCELEDanulowanesprzątanie skutków częściowych
TASK_STATE_REJECTEDagent odmówiłpowód odmowy w dzienniku, bez automatycznego ponawiania

Stan „odrzucone” to rzadka u agentów umiejętność powiedzenia „nie”. Warto ją uszanować, zamiast obchodzić pętlą ponowień.

Tożsamość i odkrywanie agentów

Agent deklaruje w wizytówce, jak klient ma się uwierzytelnić (pola securitySchemes i security). Specyfikacja wymienia klucz API, uwierzytelnianie HTTP, OAuth2, OpenID Connect i wzajemne TLS. Klient musi użyć jednego z zadeklarowanych schematów.

Dokumentacja odkrywania agentów opisuje trzy drogi: wizytówka pod stałym adresem na domenie agenta, rejestr prowadzony przez pośrednika i konfiguracja wpisana w kliencie. W firmie zwykle wystarczą dwie ostatnie. Rejestr pozwala prowadzić listę dopuszczonych agentów i wycofać agenta w jednym miejscu. To rekomendacja autora, nie wymóg specyfikacji.

A2A nie nadaje uprawnień. Agent wykonawca sam sprawdza, czy zlecający może zlecić to zadanie i na czyich danych. Interoperacyjność nie zastępuje tożsamości, limitów ani kontroli treści przekazywanych w zadaniach.

Implementacja: SDK i test zgodności

Organizacja a2aproject na GitHubie publikuje SDK dla Pythona, JavaScriptu, Javy, .NET, Go i Rusta, zestaw testów zgodności (a2a-tck) i narzędzie do podglądu ruchu (a2a-inspector). SDK mają własne numery wersji, niezależne od specyfikacji. Przed wyborem sprawdź w notach wydania SDK, którą wersję specyfikacji obsługuje.

Agent kodujący może przygotować wizytówkę, adapter i test integracyjny. Człowiek sprawdza schematy uwierzytelniania, zakres umiejętności opisanych w wizytówce i to, co agent ujawnia w wersji publicznej. Agent nie powinien sam zatwierdzać swojej zmiany ani dostawać szerszych uprawnień, niż wymaga zadanie. Zachowaj ślad: wymaganie, wersję specyfikacji i SDK, wynik testów zgodności i osobę akceptującą.

Alternatywy

A2A ma sens, gdy agenci należą do różnych zespołów, firm albo vendorów. Jeśli wszyscy działają w jednym frameworku i jednym zespole, prostsze bywa własne API, kolejka zdarzeń albo trwały workflow, np. w Temporal. Wybór powinien wynikać z próby na własnych danych i z tego, czy da się go później wycofać. Liczba gwiazdek repozytorium nie zastępuje próby.

Próba przed decyzją

Zbuduj scenariusz z przykładu: agent zakupowy zleca, agent zgodności odpowiada.

  1. Wizytówka agenta zgodności z jedną umiejętnością i uwierzytelnieniem OAuth2.
  2. Zlecenie przez SendStreamingMessage i zapis każdej zmiany stanu w dzienniku.
  3. Wymuś TASK_STATE_INPUT_REQUIRED i sprawdź, czy pytanie trafia do właściwej osoby.
  4. Zerwij połączenie w połowie zadania i wróć przez SubscribeToTask albo GetTask.
  5. Anuluj zadanie przez CancelTask i sprawdź, czy nie zostały skutki częściowe.
  6. Uruchom test zgodności z a2a-tck.

Zmierz opóźnienie, koszt i zachowanie po błędzie. Sprawdź, czy inna osoba z zespołu odtworzy wynik z zapisanej konfiguracji. Jak agent łączy się z narzędziami, a nie z innym agentem, opisuje wpis Model Context Protocol w suwerennym AI OS.

Portret Krzysztofa Majchrzyckiego

O autorze

Krzysztof Majchrzycki jest architektem systemów i AI Business Partnerem. Od wielu lat łączy technologię z biznesem i zarządzaniem. Współtworzył firmy technologiczne i kierował polskim oddziałem międzynarodowej grupy. Dziś projektuje modele firm i inteligentne systemy operacyjne, które z nich wynikają. Ukończył Executive MBA i ma certyfikat Prosci® Certified Change Practitioner.

Łącz agentów przez A2A z odbiorem, nie na próbę

Forward Deployed AI Engineer to kurs w Akademii dla inżyniera, który podłącza agentów do systemów firmy: ustala uprawnienia, buduje integracje i prowadzi ich odbiór. Kurs jest w przygotowaniu — zapisz się na listę oczekujących.