Workflows z GitHub Copilot harness w Copilot Studio

Workflow oparty na GitHub Copilot harness w Copilot Studio łączy wyzwalacz, kroki automatyzacji i ewentualne węzły agentowe w nowym projektancie. Nazwa „GitHub Copilot” opisuje tu framework wykonania w Copilot Studio, nie osobny workflow w GitHub. Microsoft odróżnia ten typ od standardowego agent flow, który ma własny edytor i model pracy.

Artykuł jest częścią serii o nowym Copilot Studio i filaru Microsoft AI. Jeśli potrzebujesz klasycznego, regułowego przepływu bez nowego harnessu, przejdź do instrukcji standard agent flow.

Najpierw opisz proces

Workflow wymaga zdarzenia rozpoczynającego i przynajmniej jednej akcji. Dokumentacja Microsoft opisuje wyzwalacze ręczne, zdarzeniowe i harmonogramowe oraz akcje obejmujące konektory, operacje na danych, decyzje, działania AI i pracę z człowiekiem. Powtarzalne kroki warto zapisać jawnie. Agent powinien być użyty tam, gdzie potrzebna jest interpretacja lub elastyczne rozumowanie, a nie do zastępowania prostego warunku logicznego.

Przykład hipotetyczny: przychodzi nowa faktura. Workflow pobiera plik, odczytuje identyfikator zamówienia, sprawdza kompletność pól i w razie rozbieżności przekazuje ją agentowi do zebrania kontekstu. Ostateczna akceptacja kwoty pozostaje u upoważnionej osoby. W ten sposób stałe reguły i ocena wyjątku mają różne role oraz różne testy.

Przed budową narysuj prostą tabelę stanów: „otrzymano”, „brak zamówienia”, „zgodne”, „wymaga wyjaśnienia”, „zatwierdzono” i „odrzucono”. Dla każdego stanu określ, kto może go zmienić oraz co musi znaleźć się w dzienniku. Bez tej mapy łatwo zbudować efektowny przepływ, który nie wie, co zrobić po trzeciej nieudanej próbie połączenia z systemem.

Jak zbudować pierwszy workflow

1. W Copilot Studio otwórz Workflows i wybierz New workflow. Dodaj wyzwalacz zgodny z tym, co faktycznie rozpoczyna sprawę.
2. W projektancie dodaj akcje, warunki i połączenia. Instrukcja edytora obejmuje sprawdzanie parametrów, błędów, testowanie i publikację.
3. Gdy etap wymaga rozumowania, dodaj węzeł istniejącego agenta lub agenta utworzonego wewnątrz workflow. Microsoft opisuje przekazanie mu instrukcji oraz wykorzystanie odpowiedzi w następnych krokach.
4. Przetestuj zwykły przypadek, brak danych, odmowę uprawnień i błąd narzędzia. Zapisz, czy proces zatrzymał się tam, gdzie powinien.
5. Opublikuj dopiero po zatwierdzeniu właściciela procesu i sprawdzeniu kosztów akcji.

Jeżeli workflow ma być narzędziem agenta, Microsoft wymaga między innymi wyzwalacza When an agent calls the flow, akcji Respond to the agent, odpowiedzi synchronicznej oraz publikacji. Dokumentacja podaje także limit czasu odpowiedzi. Przed budową narzędzia sprawdź te warunki, aby gotowy workflow pojawił się na liście dostępnych narzędzi.

Wyjście do agenta powinno być możliwie małe i stabilne, na przykład {status, numer_sprawy, blad}. Nie przesyłaj całego dokumentu finansowego z powrotem do modelu, jeśli wystarcza wynik walidacji. Dzięki temu łatwiej kontrolować zarówno zakres danych, jak i zachowanie agenta po błędzie. W przypadku niepowodzenia workflow powinien zwracać czytelny status lub zatrzymać proces; pusta odpowiedź skłania agenta do zgadywania.

Odbiór i koszty

Wynik oceniaj na poziomie procesu: czy właściwe zdarzenie uruchomiło workflow, czy każde działanie miało wymagane dane, jak obsłużono wyjątek i czy człowiek mógł zatrzymać pracę. Microsoft informuje o zużyciu pojemności Copilot Studio przez wykonywane akcje oraz o Copilot Credits dla elementów nowego harnessu. Koszt jednego pomyślnego przebiegu i koszt ponowień to część testu, nie dodatek po publikacji.

Najlepszy pierwszy przypadek ma niewiele kroków i da się porównać z obecnym procesem. Gdy nadal nie wiesz, które decyzje są regułą, a które wymagają oceny, zacznij od mapowania procesu i autonomii agenta, a dopiero potem otwieraj projektant.

Odbiór wykonaj na kilku kompletnych przebiegach, nie na pojedynczym ekranie testowym. Zmierz liczbę spraw zakończonych poprawnie, wymagających interwencji, cofniętych oraz utkwionych w stanie pośrednim. Potwierdź, że ponowne uruchomienie nie dubluje zapisu i że właściciel procesu dostaje sygnał o sprawie nierozwiązanej. Dopiero wtedy włączaj kolejnych użytkowników i większą liczbę zdarzeń.