Agenci z GitHub Copilot harness w Copilot Studio

Agent tworzony na GitHub Copilot harness w Microsoft Copilot Studio może planować kilka kroków, sięgać do wiedzy i korzystać z narzędzi w celu wykonania zadania. Nazwa harnessu nie oznacza, że agent jest uruchamiany w usłudze GitHub Copilot dla programistów. Microsoft rozróżnia te produkty i opisuje odrębne zasady danych oraz rozliczania w Copilot Studio.

To instrukcja dla nowego doświadczenia budowania. Jeśli potrzebujesz przewidywalnego agenta dla opisanych tematów i ścieżek, zobacz standardowego agenta w Copilot Studio. Szerszy wybór przedstawia mapa nowego Copilot Studio w filarze Microsoft AI.

Zacznij od zadania i granic

Zapisz jedno zadanie, które wymaga kilku kroków, a nie tylko wygenerowania odpowiedzi. Przykład hipotetyczny: agent przegląda fakturę, wyszukuje zamówienie, porównuje kwoty i przekazuje wyjątek do człowieka. Przed tworzeniem ustal źródła, dopuszczalne różnice, dostęp do systemów oraz działanie przy braku danych. Dzięki temu test ma kryterium sukcesu niezależne od płynności rozmowy.

Instrukcja Microsoft prowadzi od strony głównej Copilot Studio: wybierz kafel Agent, utwórz agenta i uzupełnij jego konfigurację. W nowym doświadczeniu kluczową rolę pełnią instrukcje w języku naturalnym. Określ rolę, zakres, źródła prawdy, czynności niedozwolone i moment przekazania sprawy. Nie powierzaj modelowi wymyślania polityki firmy z ogólnych przykładów.

Dobra instrukcja na tym etapie może brzmieć: „Porównaj fakturę z zamówieniem i zatwierdzoną listą dostawców. Jeśli brakuje zamówienia albo kwoty się różnią, przygotuj krótką listę rozbieżności i przekaż ją człowiekowi. Nie zatwierdzaj płatności i nie zmieniaj danych dostawcy”. Jest to przykład projektu, a nie gotowa polityka finansowa. W prawdziwym procesie progi różnic, role i wyjątki muszą pochodzić od właściciela procesu.

Oddziel instrukcję od źródeł wiedzy. Instrukcja mówi, co robić i czego unikać; wiedza dostarcza faktów potrzebnych do danego przypadku. Jeżeli agent ma rozstrzygać na podstawie polityki zakupów, przechowuj aktualną, zatwierdzoną wersję dokumentu. Zmiana dokumentu powinna uruchomić powtórzenie testów, nawet jeśli sama instrukcja agenta się nie zmieniła.

Dodaj tylko potrzebne źródła i narzędzia

W sekcji budowania można dołączyć wiedzę i narzędzia. Microsoft wymienia konektory, serwery MCP i workflows. Konektor jest wygodny dla obsługiwanej usługi, MCP może udostępniać narzędzia własnego systemu, a workflow pozwala uruchomić powtarzalną procedurę. Opis narzędzia powinien mówić, kiedy go użyć, jakie dane przyjmuje i co zwraca.

Nie dawaj agentowi od razu prawa zapisu do wszystkich systemów. Zacznij od odczytu, potem włącz przygotowanie propozycji, a dopiero po testach rozważ działanie zmieniające rekord. W architekturze agenta AI to granica między odpowiedzią a skutkiem operacyjnym.

Testuj ślad działania, nie tylko końcową odpowiedź

Przygotuj zestaw spraw typowych, niekompletnych i takich, które agent powinien odrzucić. Sprawdź, czy odczytał właściwe źródło, wywołał odpowiednie narzędzie, przekazał poprawne argumenty i nie pominął wymaganej zgody. Microsoft opisuje użycie activity trace przy testowaniu wywołań workflow. Dobry tekst odpowiedzi nie naprawia błędnego działania w systemie.

Przed publikacją ustal odbiorców, kanały i właściciela utrzymania. Dokumentacja publikacji agentów odróżnia wersję roboczą od dostępnej dla użytkowników. Po zmianie instrukcji lub narzędzi powtórz testy. Microsoft wskazuje też, że budowanie, testowanie i ocena na tym harnessie mogą zużywać Copilot Credits; limity kosztu włącz do planu pilota.

Praktyczna karta odbioru może mieć pięć pól: identyfikator sprawy, oczekiwany wynik, źródło wymagane do odpowiedzi, narzędzia dozwolone i błąd niedopuszczalny. Dla faktury sprawą negatywną będzie próba zapłaty bez zamówienia. Agent powinien zatrzymać się i wyjaśnić brak, a nie dopasowywać nieistniejący rekord. W logu sprawdź również, czy nie pobrał danych spoza zakresu użytkownika. To właśnie takie testy odróżniają demonstrację od rozwiązania gotowego do pilota.

Praktyczny pierwszy zakres to jedna sprawa z dwoma źródłami i jednym narzędziem o ograniczonych uprawnieniach. Jeśli proces zawiera sztywny krok zatwierdzenia lub transformacji danych, opisz go jako osobny workflow dla agenta, zamiast ukrywać regułę w instrukcji językowej.