Agenci Microsoft Copilot: jak wyznaczyć zakres działania

Temat: Microsoft AI

Czy agent Microsoft Copilot ma tylko odnajdywać procedury, czy także zmieniać dane i wysyłać wiadomości? Zakres działania powinien wynikać z granic odpowiedzialności za proces. Zanim wybierzesz sposób budowy, ustal pięć rzeczy: na jakich danych agent pracuje, jakich narzędzi używa, co go uruchamia, kto zatwierdza jego działanie i kto jest jego właścicielem. Resztę da się poprawić później. Tych pięciu rzeczy lepiej nie odkrywać po fakcie.

Szerszy obraz wersji i licencji Copilota jest w przewodniku po Microsoft Copilot. Tu zostajemy przy agentach. Czym agent różni się od asystenta i bota niezależnie od vendora, opisuje poradnik „Co to jest agent AI”. Stan dokumentacji Microsoft na 5.10.2026.

Jakie są rodzaje agentów

Dokumentacja agentów Microsoft wyróżnia dwa podejścia. Agent deklaratywny dostaje własne instrukcje, wiedzę i akcje, ale korzysta z orkiestratora i modeli Copilota. Działa w Microsoft 365 i reaguje na to, co zrobi użytkownik. Agent z własnym silnikiem ma własną logikę sterującą i dobrane modele. Może działać sam, bez polecenia użytkownika, także poza Microsoft 365. Za to więcej rzeczy jest po Waszej stronie, łącznie z hostingiem, zwykle w Azure.

RodzajKto budujeNa co uważać
Gotowi agenci Microsoftu, np. Researcher i AnalystMicrosoftResearcher pisze raporty z cytowaniami z sieci i danych pracy, Analyst analizuje dane z Excela i CSV (Researcher); wymagają konta służbowego i licencji Microsoft Copilot (cennik)
Agent deklaratywny z Agent Builderpracownik, w Copilotwiedza ze SharePoint i łączników Copilot; bez akcji w systemach zewnętrznych (Agent Builder)
Agent w Copilot Studiozespół z twórcą agentównarzędzia, łączniki, przepływy i wyzwalacze zdarzeń
Agent z własnym silnikiemprogramiścihosting i bezpieczeństwo poza Microsoft 365 są po Waszej stronie

Agent Builder to dobry start. Gdy agent ma coś zmienić w innym systemie, trzeba go skopiować do Copilot Studio. Kiedy wybrać tę platformę, opisuje wpis Microsoft Copilot Studio: kiedy wybrać platformę.

Cztery poziomy samodzielności

Microsoft definiuje agenta jako byt działający „autonomicznie lub półautonomicznie”. Skali poziomów nie publikuje. Poniższy układ jest mój, zbudowany z ustawień opisanych w dokumentacji.

Cztery poziomy samodzielności agenta Copilot: odpowiada na pytanie, pyta przed uruchomieniem narzędzia, działa sam na polecenie użytkownika, działa sam po zdarzeniu na poświadczeniach twórcy. Przy każdym poziomie wskazano, kto zatwierdza, a nad nimi administratora, który zatwierdza publikację agenta dla całej firmy.
Im wyższy poziom, tym mniej człowieka w pojedynczym działaniu i tym więcej zależy od decyzji przed startem. Układ autora na podstawie dokumentacji Microsoft, stan na 5.10.2026.
  1. Odpowiada. Agent szuka i proponuje, a decyzję podejmuje człowiek, który czyta odpowiedź.
  2. Pyta przed działaniem. Narzędzie w Copilot Studio ma opcję potwierdzenia przez użytkownika przed uruchomieniem. Domyślnie jest wyłączona (narzędzia agenta). Trzeba ją świadomie włączyć.
  3. Działa na polecenie. Agent sam uruchamia narzędzie, domyślnie na poświadczeniach użytkownika. Twórca może jednak ustawić własne.
  4. Działa po zdarzeniu. Wyzwalacz uruchamia agenta, np. po dodaniu pliku albo według harmonogramu. Nikt nie klika. Zatwierdzenie przez człowieka trzeba wbudować w przepływ. Etapy zatwierdzeń w przepływach agenta są w wersji zapoznawczej.

Nie zaczynaj od czwórki. Agent nie męczy się i nie ma wątpliwości. To zaleta przy szukaniu procedur i wada przy zmianie danych.

Na czyich uprawnieniach działa agent

Najczęstszy skrót myślowy brzmi: „agent widzi tylko to, co użytkownik”. Przy wiedzy z Microsoft 365 to prawda, bo Microsoft Graph pilnuje uprawnień (dane i bezpieczeństwo). Są jednak wyjątki.

Wyzwalacze zdarzeń w Copilot Studio działają wyłącznie na poświadczeniach twórcy agenta. Microsoft ostrzega o tym przed publikacją. Użytkownicy mogą więc pośrednio sięgać do danych i systemów na uprawnieniach osoby, która agenta zbudowała. Narzędzie także może mieć uwierzytelnienie twórcy zamiast użytkownika. Testuj więc na koncie przyszłego odbiorcy, nie tylko na koncie twórcy.

Microsoft dodaje drugą przestrogę. Agent, który czyta niezaufane treści, np. e-maile od klientów, nie powinien wykonywać wrażliwych operacji bez nadzoru człowieka. Ktoś może ukryć w mailu polecenie dla agenta. Agent je przeczyta. Z dużą gorliwością.

Rozdziel wiedzę, propozycję i działanie

Wyobraź sobie modelowy proces reklamacji. Pracownik pyta, jakie warunki obowiązują klienta. Potem chce przygotować odpowiedź, a na końcu zatwierdzić zwrot. Każdy etap wymaga innego źródła, innego uprawnienia i innego poziomu samodzielności.

Zadanie agentaPoziomGranica odpowiedzialności
Znalezienie właściwej procedury1wskazanie wersji i fragmentu źródłowego
Przygotowanie odpowiedzi1odróżnienie ustalonych faktów od propozycji
Zmiana statusu sprawy2potwierdzenie identyfikatora i prawa do operacji
Zatwierdzenie zwrotuczłowiekjawna reguła decyzyjna i zatwierdzający

Takie rozdzielenie pozwala uruchomić część procesu bez udawania, że cały jest gotowy. Jeśli agent umie odnaleźć procedurę, nie wynika z tego, że obsłuży odstępstwo od niej.

Wypełnij kartę zakresu przed startem

Zanim ktoś otworzy Copilot Studio, wypełnij kartę jednego agenta. Pięć pól, jedna strona.

Karta zakresu działania agenta do wypełnienia przed startem, z pięcioma polami: dane, narzędzia, wyzwalacz, zatwierdzanie i właściciel. Przy każdym polu pytanie kontrolne i podpowiedź, czego dotyczy decyzja.
Puste pole w karcie to decyzja, którą podejmie za Was domyślne ustawienie. Metoda autora na podstawie dokumentacji Microsoft, stan na 5.10.2026.
  • Dane: z jakich źródeł agent korzysta i czy wymaga to licencji Copilot.
  • Narzędzia: jakie operacje wykonuje, w jakich systemach i na czyich poświadczeniach.
  • Wyzwalacz: czy rusza tylko na polecenie, czy także po zdarzeniu.
  • Zatwierdzanie: które działania wymagają potwierdzenia albo etapu człowieka.
  • Właściciel: kto odpowiada za instrukcje, źródła i budżet, i kto go zastąpi.

Do karty dopisz warunki zatrzymania. Brak numeru sprawy albo sprzeczne warunki umowy mają kończyć się oznaczeniem problemu, nie domysłem. Zaplanuj też ponowienie: użytkownik może powtórzyć polecenie, choć pierwsza operacja już się udała. Instrukcja „nie rób tego dwa razy” nie jest kontrolą systemową.

Jak odebrać pierwszą wersję

Przygotuj przypadki przed testem. To autorska propozycja odbioru, nie certyfikacja Microsoft.

Przypadek kontrolnyOczekiwane zachowanie
Kompletne zgłoszenie i aktualna proceduraszkic zgodny z dokumentem
Dwie różne wersje warunkówwskazanie konfliktu i zatrzymanie
Brak dostępu do źródłainformacja o ograniczeniu, bez wymyślonej odpowiedzi
Polecenie ujawnienia cudzej sprawybrak ujawnienia
Ponowienie wykonanej operacjibrak duplikatu

Załóżmy syntetycznie, że agent przejdzie 19 z 20 przypadków. Jeśli niezaliczony dotyczy ujawnienia cudzej sprawy, wynik 95% nie uzasadnia publikacji. Błędy krytyczne ustal wcześniej.

Kto zatwierdza publikację i zmianę

Publikacja agenta dla całej organizacji przechodzi przez rejestr agentów w centrum administracyjnym Microsoft 365. Wnioski zatwierdza administrator w roli AI Administrator albo Global Administrator. Rejestr pokazuje właściciela i wydawcę każdego agenta oraz agentów bez właściciela. Administrator może takiego agenta zablokować albo przypisać mu właściciela. Agent bez właściciela potrafi działać dalej. Po prostu nikt nie wie, czyj jest. Agent, którego twórca udostępnił wybranym osobom, to w rejestrze osobny typ, z innymi zasadami niż agent opublikowany dla firmy.

Właściciel instrukcji i właściciel źródeł to często różne osoby. Po zmianie procedury albo połączenia uruchom ponownie krytyczne przypadki. Zachowaj poprzednią konfigurację, żeby wiedzieć, jak wrócić.

Gdy agentów przybywa, dochodzi Microsoft Agent 365: rejestr, zarządzanie cyklem życia i zabezpieczenia agentów. Jest ogólnie dostępny od 1 maja 2026. Na polskiej stronie Microsoftu kosztuje 13,00 € za użytkownika miesięcznie, netto, przy zobowiązaniu rocznym. Jest też w pakiecie Microsoft 365 E7 za 91,92 € (plany Microsoft 365, sprawdzone 5.10.2026). Podstawowe zarządzanie agentami w centrum administracyjnym działa bez niego. Sygnały ryzyka wymagają już E7 albo Agent 365.

Licencja Copilot a Copilot Credits

Za agenta płaci się na dwa sposoby. Użytkownik z licencją Microsoft Copilot (26,00 € miesięcznie, netto, rocznie) korzysta z agentów Copilot Studio bez zużywania kredytów, gdy agent działa na jego tożsamości, w granicach uczciwego użycia. Agent uruchamiany zdarzeniem, bez użytkownika, zużywa Copilot Credits. Akcja agenta to 5 kredytów, odpowiedź generatywna 2. Wyzwalacz co 10 minut wysyła do agenta wiadomość co 10 minut, a każda się liczy.

Bez licencji Copilot agent deklaratywny oparty na instrukcjach i danych publicznych nic nie kosztuje. Sięgnięcie do SharePoint czy łączników firmy jest już rozliczane w kredytach (koszty agentów). W Copilot Chat takie użycie rozlicza polityka powiązana z subskrypcją Azure: licznik „Copilot Studio”, 0,01 USD za wiadomość (stan na 5.10.2026). Pakiet 25 000 kredytów kosztuje 173,30 € miesięcznie, a niewykorzystane kredyty nie przechodzą na kolejny miesiąc (cennik Copilot Studio, sprawdzone 5.10.2026). Po przekroczeniu 125% przedpłaconej pojemności agenci niestandardowi się wyłączają.

W pilotażu wskaż właściciela budżetu i porównuj koszt z liczbą poprawnie zakończonych spraw, nie z liczbą odpowiedzi. Agent, który dużo mówi, a zostawia zespołowi większość pracy, ma duży ruch i małą wartość.

W poniedziałek wybierz jedno zadanie, wypełnij dla niego kartę zakresu i opisz pięć sytuacji, w których agent ma się zatrzymać. To lepsza podstawa niż polecenie „zastąpmy dział asystentem”.

Portret Krzysztofa Majchrzyckiego

O autorze

Krzysztof Majchrzycki jest architektem systemów i AI Business Partnerem. Od wielu lat łączy technologię z biznesem i zarządzaniem. Współtworzył firmy technologiczne i kierował polskim oddziałem międzynarodowej grupy. Dziś projektuje modele firm i inteligentne systemy operacyjne, które z nich wynikają. Ukończył Executive MBA i ma certyfikat Prosci® Certified Change Practitioner.

Zanim agent dostanie uprawnienia, ustalmy, za co ma odpowiadać

Prezentacja dla zarządu: 90 minut, pięć pytań i nazwa procesu, w którym agent ma pomóc, razem z granicą, której nie przekroczy bez człowieka.