Jak wybrać partnera Microsoft do wdrożenia AI?

W stosie Microsoft partnera wybiera się w dwóch krokach. Najpierw sprawdzacie jego oznaczenie i specjalizację w programie Microsoftu oraz wpis w katalogu partnerów. Potem ustalacie, że tenant, subskrypcja i rozliczenia należą do Waszej firmy, a partner dostaje tylko ograniczony, czasowy dostęp. Oznaczenie mówi, że firma spełnia wymagania programu. Nie mówi, kto będzie pracował przy Waszym projekcie ani czyje klucze zostaną po jego zakończeniu.

To uzupełnienie ogólnego poradnika o wyborze partnera do wdrożenia AI. Tam jest część wspólna: role, pytania, umowa. Tu tylko to, co w świecie Microsoftu jest inne. Vendor to w tym tekście Microsoft, partner to firma wdrożeniowa albo freelancer. Co partner ma przygotować w samej chmurze, opisuje poradnik o Microsoft Azure dla firm.

Stan na 5 października 2026, według oficjalnych stron Microsoftu.

Jak czytać program partnerski Microsoftu

Program nazywa się Microsoft AI Cloud Partner Program. Członkostwa srebrnego i złotego Microsoft już nie oferuje, więc jeśli ktoś pokazuje „złotego partnera”, zapytajcie o aktualne oznaczenie (opis programu).

Dziś liczą się dwie rzeczy:

• Oznaczenia Solutions Partner. Są trzy: Cloud & AI Platforms, Security oraz AI Business Solutions. Pod nimi jest sześć ścieżek: Data & AI (Azure), Digital & App Innovation (Azure), Infrastructure (Azure), Security, Business Applications i Modern Work. Którą ścieżkę warto sprawdzać, zależy od projektu: agent w Copilot Studio to inna ścieżka niż platforma danych w Azure.
• Specjalizacje. Wymagają wcześniejszego oznaczenia w odpowiedniej ścieżce. Są wśród nich między innymi AI and Machine Learning on Microsoft Azure, Build and Modernize AI Apps with Microsoft Azure oraz Agentic Business Solutions. Lista się zmienia: część nazw wycofano lub zmieniono, więc nazwę z folderu sprzed roku sprawdźcie na stronie Microsoftu.

Co oznaczenie znaczy w praktyce? Partner musi zdobyć co najmniej 70 ze 100 punktów w ocenie zdolności (wyniki, kompetencje zespołu, sukces klientów). Oznaczenie jest roczne, a Microsoft sprawdza jego spełnianie w dniu rocznicy (pytania i odpowiedzi).

Czego nie znaczy? Przyznaje się je na poziomie konta firmy partnerskiej, a nie konkretnego zespołu. Możecie więc rozmawiać z firmą z dobrym oznaczeniem, a projekt poprowadzi ktoś, kogo w tych kryteriach nie widać. Dlatego proście o nazwiska i o poświadczenia osób. Microsoft nie układa oznaczeń w ranking — ścieżkę wybiera się pod projekt.

Jak zweryfikować partnera i ludzi

1. Katalog. Partnerów szuka się w katalogu Microsoft Marketplace. Według dokumentacji Microsoftu kolejność jest taka: administrator znajduje partnera w katalogu, partner wysyła zaproszenie, a firma akceptuje je w centrum administracyjnym Microsoft 365 (opis relacji z partnerami). Zaproszenie niczego jeszcze nie rozstrzyga. Uprawnienia nadaje dopiero Wasze kliknięcie „akceptuj”.
2. Oznaczenie i specjalizacja zgodne z projektem. Zapytajcie, którą ścieżkę i którą specjalizację partner ma pod Wasz przypadek, i poproście o pokazanie ich w Partner Center.
3. Poświadczenia osób. Microsoft pokazuje certyfikaty w profilu Microsoft Learn. Zweryfikowane mają znacznik „Online Verifiable”, a udostępniony link da się sprawdzić tylko wtedy, gdy profil jest publiczny. Egzamin sam w sobie poświadczeniem nie jest, a wycofany certyfikat nadal widać w profilu (zasady udostępniania). Strona ma datę z 2024 roku, więc przy ważnej decyzji poproście o aktualny link do transkryptu.

Dla porządku: agent AI przy takiej weryfikacji zwykle ogłasza „sprawdzone” po pierwszym wyniku wyszukiwania. Człowiek otwiera katalog i klika dalej.

Czyje jest konto, tenant i rozliczenia

To różnica numer jeden. W świecie Microsoftu partner może mieć dostęp do Waszego środowiska na kilka sposobów, a firma powinna wiedzieć, na który się zgadza.

• Tenant i subskrypcja zostają Wasze. Partner pracuje w nich na zaproszenie. Nie powinno być odwrotnie, czyli Waszego środowiska zbudowanego wewnątrz konta partnera.
• Dostęp partnera ma być wąski i czasowy. Mechanizm GDAP daje partnerowi dostęp do tenanta w najmniejszym potrzebnym zakresie i na określony czas, a firma musi go jawnie nadać. Maksymalny czas trwania relacji to dwa lata, stałych relacji nie ma (wprowadzenie do GDAP, pytania i odpowiedzi). Relację można automatycznie przedłużać co sześć miesięcy, więc ktoś po Waszej stronie powinien wiedzieć, jak to wyłączyć.
• Odebranie ról to nie koniec współpracy handlowej. W centrum administracyjnym możecie w każdej chwili usunąć role administracyjne partnera. Relacja resellera zostaje, a do jej zakończenia trzeba skontaktować się z partnerem. Usunięcie relacji GDAP również jej nie kończy: partner nadal może kupować produkty dla Was i zarządzać budżetem Azure. Wpiszcie więc w umowie, jak i kiedy kończą się obie.
• Konto rozliczeniowe Azure. Domyślnie dostęp do niego ma tylko osoba, która zarejestrowała Azure. Przypiszcie role świadomie, najlepiej finansom i IT, a nie jednemu pracownikowi, który za rok zmieni pracę (przegląd konta rozliczeniowego).

Licencje u Microsoftu a umowa z partnerem

Licencje i usługi kupujecie na zasadach Microsoftu, a pracę partnera na podstawie osobnej umowy. Przy zakupie przez partnera w modelu CSP firma musi zaakceptować Microsoft Customer Agreement. Bez niego partner nie wykona nowych zakupów, zmian liczby licencji ani zmian planu rozliczeń (zasady potwierdzania umowy). CSP bywa pośredni, przez dystrybutora, albo bezpośredni, gdy partner kupuje od Microsoftu i sam rozlicza klienta (przegląd CSP).

Zapytajcie wprost: kto jest stroną umowy z Microsoftem, kto wystawia faktury za licencje i Azure, kto odpowiada za przekroczenie budżetu i kto wyłącza zasoby po zakończeniu projektu. Ceny bierzcie z oficjalnych cenników Microsoftu albo z oferty partnera, nie z tego tekstu. To nie jest porada prawna: umowę ocenia prawnik.

Co ma zostać w firmie, żeby dało się zmienić partnera

Cena wyjścia w stosie Microsoft składa się z kilku rzeczy. Przed startem poproście, żeby zostały po Waszej stronie:

• repozytorium kodu i potoki wdrożeniowe na Waszym koncie od pierwszego dnia,
• eksport rozwiązań (agentów, przepływów, aplikacji) razem ze spisem połączeń i uprawnień,
• konfiguracje i prompty agentów oraz opis źródeł wiedzy, z których agent korzysta,
• klucze, sekrety i konta usług zarejestrowane w Waszym tenancie,
• dokumentacja, dzięki której inny wykonawca przejmie system bez zgadywania.

Ogólne zasady własności kodu i dokumentacji są w poradniku głównym. Jak policzyć cenę wyjścia, opisuje wpis o zmianie vendora AI, umowie i danych. Szerszy obraz stosu znajdziecie w sekcji Microsoft AI.

Pytania do partnera przy stosie Microsoft

1. Którą ścieżką i którą specjalizacją w programie Microsoftu będzie objęty nasz projekt i czy pokażecie je w Partner Center?
2. Kto konkretnie przy projekcie ma certyfikaty i czy ich profile Learn są publiczne i weryfikowalne?
3. Czy tenant, subskrypcja i konto rozliczeniowe Azure będą nasze od pierwszego dnia?
4. Jaki dostęp GDAP dostaniecie, na jak długo i kto po naszej stronie może go odebrać?
5. Kupujecie licencje przez CSP czy my kupujemy bezpośrednio u Microsoftu i co dzieje się z licencjami po zakończeniu współpracy?
6. Gdzie leży kod, eksporty rozwiązań i konfiguracja agentów i czy inny wykonawca odtworzy je z dokumentacji?
7. Jakie koszty Azure i licencji będą się powtarzać co miesiąc po wdrożeniu i kto je monitoruje?
8. Co robicie, gdy Microsoft zmieni nazwę specjalizacji lub produktu, na którym stoi nasze rozwiązanie?

Co dalej

Jeśli lista pytań jest długa, a zarząd nie chce się nią zajmować sam, pomagam po stronie firmy, niezależnie od vendora i partnera. Opisujemy problem i kryteria wyboru wykonawcy, a potem pilnuję, żeby powstało to, co zaprojektowane.