Microsoft Power Pages: portal dla klientów i partnerów
Temat: Microsoft AI
Microsoft Power Pages to platforma low-code do budowy witryn dla osób spoza firmy, na przykład klientów i kontrahentów, na danych z Dataverse. Wcześniej nazywała się Power Apps portals. Czy klient po zalogowaniu zobaczy wyłącznie swoje sprawy? To rozstrzyga model uprawnień, a nie wygląd formularza. Dlatego projekt portalu zaczynasz od granic dostępu do danych. Kiedy portal jest lepszym wyborem niż aplikacja wewnętrzna, wyjaśnia poradnik doboru narzędzi Power Platform. Stan na 5.10.2026.
Kiedy Power Pages ma sens
Microsoft opisuje Power Pages jako platformę SaaS do tworzenia, hostowania i administrowania zewnętrznymi witrynami biznesowymi. Witryna korzysta z tych samych danych Dataverse co aplikacje, przepływy i raporty. W rodzinie Power Platform Power Pages odpowiada więc za wejście z zewnątrz do procesu, którego dalsza obsługa odbywa się wewnątrz firmy.
Rozważ go wtedy, gdy odbiorca zewnętrzny ma wykonać konkretną czynność: zgłosić sprawę, uzupełnić dokument albo odczytać status. Sama potrzeba posiadania strony informacyjnej nie uzasadnia jeszcze platformy połączonej z danymi biznesowymi. Najpierw ustal, co użytkownik otrzyma po wykonaniu zadania.
Nie zaczynaj od listy wszystkich funkcji, które można umieścić w portalu. Wybierz jeden proces i określ jego granice. Strona obsługująca zgłoszenia nie musi od razu udostępniać historii płatności, ofert i dokumentacji całej współpracy. Każdy dodatkowy zakres zwiększa liczbę relacji oraz uprawnień do sprawdzenia.
Power Pages czy własna aplikacja portalu
Załóżmy, że klienci mają sprawdzać status swoich zgłoszeń i przesyłać dokumenty. Power Pages jest kandydatem, jeśli dane i proces są już powiązane z Dataverse, zespół potrafi utrzymać role sieci Web, a zakres interfejsu mieści się w możliwościach platformy. Własna aplikacja może być bardziej uzasadniona przy nietypowej logice, wielu niezależnych źródłach albo wymaganiach interfejsu, których odtworzenie w platformie byłoby kosztowniejsze niż utrzymanie kodu.
W obu wariantach przeprowadź tę samą próbę: klient A widzi tylko swoje sprawy, klient B nie odczyta identyfikatora A po zmianie adresu, a anonimowy użytkownik nie dostaje danych pośrednio przez API. Do kosztu dolicz licencjonowanie użytkowników zewnętrznych, integracje, testy i utrzymanie dla obu wariantów.
Kto widzi jakie dane w portalu
Logowanie potwierdza tożsamość użytkownika. Nie rozstrzyga jeszcze, które rekordy może on odczytać lub zmienić. Model bezpieczeństwa Power Pages układa dostęp w czterech warstwach:
- Użytkownik anonimowy. Odwiedza witrynę bez logowania i korzysta z roli Anonymous Users. Widzi strony otwarte dla wszystkich. Dane z Dataverse dostanie tylko przez uprawnienia do tabel, bo ta rola respektuje wyłącznie je.
- Użytkownik uwierzytelniony. Loguje się przez usługę tożsamości (identity provider), na przykład Microsoft Entra External ID, i jest w Dataverse rekordem kontaktu. Automatycznie dostaje rolę Authenticated Users. Samo zalogowanie nie otwiera żadnego rekordu.
- Role sieci Web. Dodatkowe role przypisujesz kontaktom, na przykład „Koordynator klienta”. Użytkownik może mieć kilka ról, a jego dostęp jest sumą ich uprawnień.
- Uprawnienia do tabel. Dopiero one otwierają rekordy Dataverse dla wskazanych ról. Typ dostępu określa, które rekordy: wszystkie (Global), powiązane z zalogowanym (Contact), z jego firmą (Account), tylko własny kontakt (Self) albo rekordy podrzędne przez relację (Parent).
Według dokumentacji uprawnień do tabel dostęp do rekordów jest domyślnie zamknięty w formularzach, listach, szablonach Liquid i Web API. To dobra wiadomość: zamknięte drzwi otwiera się świadomie. Gorsza jest taka, że jedno uprawnienie Global przypisane do roli Anonymous Users albo Authenticated Users otwiera całą tabelę każdemu z tej roli.
Uprawnienia do stron działają obok tych warstw. Ukrywają strony i ich pliki przed rolami, ale nie zastępują uprawnień do tabel. Dane pobierane przez Web API albo listę podlegają uprawnieniom do tabel, a nie temu, co widać w menu.
Model powinien odzwierciedlać relacje biznesowe. Przedstawiciel klienta może potrzebować własnych spraw albo spraw całej swojej firmy. Osoba pracująca dla kontrahenta może mieć inny zakres. Tych różnic nie zastępuj jednym szerokim dostępem dla wszystkich zalogowanych.
| Użytkownik | Przykładowy dopuszczony zakres | Typ dostępu do rozważenia |
|---|---|---|
| Gość bez logowania | Publiczne informacje o sposobie zgłoszenia | Brak uprawnień do tabel ze sprawami |
| Osoba zgłaszająca | Własne zgłoszenia i potrzebne załączniki | Contact, załączniki przez Parent |
| Koordynator klienta | Uzgodnione sprawy swojej organizacji | Account |
| Każdy zalogowany | Własne dane kontaktowe | Self |
Tabela jest propozycją modelu, nie domyślną konfiguracją produktu. W konkretnej firmie trzeba jeszcze rozstrzygnąć zastępstwa, zmianę pracodawcy użytkownika i dostęp po zakończeniu współpracy. Jeżeli nie zapiszesz tych zasad, portal może zachować uprawnienia dłużej, niż potrzebuje ich proces.
Model ról się zmienia. Microsoft testuje scalenie ról sieci Web z rolami zabezpieczeń Dataverse: wersja preview od 8.07.2026, ogólna dostępność planowana na listopad 2026. Istniejące uprawnienia mają działać bez zmian, ale po aktualizacji warto powtórzyć próby dostępu.
Formularz ma kończyć się zrozumiałym stanem
Po wysłaniu zgłoszenia użytkownik powinien wiedzieć, czy zostało przyjęte, pod jakim numerem i co może zrobić dalej. Nie obiecuj terminu odpowiedzi, którego zespół nie potrafi dotrzymać. Jeśli do rozpoczęcia obsługi brakuje dokumentu, pokaż, czego brakuje i jak go uzupełnić.
Ustal także znaczenie statusów. „Przetwarzanie” może oznaczać oczekiwanie na pracownika, analizę techniczną albo brak danych. Z punktu widzenia klienta to różne sytuacje. Nazwy statusów powinny pomagać podjąć następny krok, zamiast jedynie odzwierciedlać wewnętrzne etapy systemu.
Sprawdź obsługę na telefonie i klawiaturą. Czytelna etykieta pola, informacja o błędzie oraz zachowanie wprowadzonych danych mają znaczenie dla zakończenia sprawy. Test funkcji nie kończy się na tym, że twórca potrafił raz poprawnie wysłać formularz na swoim komputerze.
Odbiór portalu wymaga dwóch klientów
Przygotuj modelowe konta klientów A i B oraz osobne zgłoszenia. Użytkownik A powinien zobaczyć własną sprawę i nie uzyskać dostępu do sprawy B. Próba powinna obejmować listy, szczegóły i załączniki. Ukrycie odnośnika w menu nie dowodzi, że dane są niedostępne.
| Próba | Oczekiwany wynik |
|---|---|
| Klient otwiera własną sprawę | Widzi właściwy status i dopuszczone dane |
| Klient próbuje odczytać cudzą sprawę | Nie otrzymuje chronionej treści |
| Konto straciło rolę | Dostęp odpowiada nowemu zakresowi |
| Formularz wysłano ponownie | Duplikat zostaje rozpoznany lub obsłużony według reguły |
Wykonuj takie testy wyłącznie w kontrolowanym środowisku na przygotowanych danych. Zapisz konfigurację i oczekiwane rezultaty. Po zmianie relacji między tabelami albo rolami powtórz próby. Wynik z pierwszego uruchomienia nie stanowi dowodu poprawności późniejszego rozszerzenia portalu.
Sprawdź także brak dostępu do systemu obsługi. Portal powinien rozróżniać zapisanie zgłoszenia od jego dalszego przetworzenia. Jeżeli użytkownik widzi potwierdzenie, a sprawa nie trafiła do kolejki zespołu, potrzebujesz sposobu wykrycia i naprawienia tego stanu. Ustal, kto porówna zapisane zgłoszenia z faktycznie podjętymi sprawami.
Co sprawdzić przed publikacją
Nowa witryna Power Pages jest domyślnie prywatna. Widzą ją twórcy i wskazani pracownicy po zalogowaniu kontem firmowym. Zmiana na publiczną otwiera ją dla całego internetu, a późniejsze zmiany w publicznej witrynie są widoczne od razu. Przed tym krokiem przejdź siedem punktów:
- Widoczność. Zostaw witrynę prywatną do końca odbioru. Dalsze zmiany rób w osobnej witrynie testowej, jak zaleca lista kontrolna publikacji Microsoft.
- Rejestracja. Gdy dostęp ma być kontrolowany, wyłącz otwartą rejestrację i wymagaj kodów zaproszenia. Przy włączonej każdy anonimowy gość założy konto.
- Logowanie. Domyślne logowanie lokalne Microsoft zaleca zastąpić zewnętrzną usługą tożsamości, na przykład Microsoft Entra External ID.
- Uprawnienia do tabel. Przejrzyj każde uprawnienie z typem Global, zwłaszcza przy rolach Anonymous Users i Authenticated Users.
- Web API. Włącz je tylko dla potrzebnych tabel i wymień kolumny jawnie. Symbol
*zamiast listy kolumn jest wycofany. - Próba dwóch klientów. Powtórz testy A i B z poprzedniej sekcji na ostatecznej konfiguracji.
- Skan i lista kontrolna. Skan bezpieczeństwa domyślnie sprawdza tylko strony anonimowe, więc dołącz strony dla zalogowanych. Wbudowana lista „Go-live checklist” prowadzi przez site checker bez błędów, licencje, przejście na produkcję, CDN, WAF i domenę własną.
W przeglądzie pomoże agent bezpieczeństwa, który na 5.10.2026 ma status preview. Pokaże, co widzą anonimowi użytkownicy, i wskaże zbyt szerokie role. Przed każdą zmianą prosi o zgodę, co wśród agentów AI wciąż uchodzi za dobre maniery. Microsoft zaleca używać go w środowisku testowym, a decyzję o publikacji i tak podejmuje człowiek.
Jak oszacować koszt
Power Pages licencjonuje się pojemnością na witrynę i miesiąc, osobno dla użytkowników uwierzytelnionych i anonimowych. Cennik pl-pl podaje na 5.10.2026, bez VAT, przy rozliczeniu rocznym:
| Pakiet | Cena za witrynę miesięcznie |
|---|---|
| 100 użytkowników uwierzytelnionych | 173,30 € |
| 500 użytkowników anonimowych | 65,00 € |
Microsoft zastrzega, że ceny mają charakter informacyjny. Zgodnie z FAQ licencjonowania użytkownik uwierzytelniony liczy się raz w miesiącu kalendarzowym na witrynę, niezależnie od liczby logowań. Anonimowego rozpoznaje ciasteczko przeglądarki, więc ta sama osoba na telefonie i laptopie to dwóch użytkowników. Nie liczą się strony logowania, boty ani witryny w trybie próbnym i prywatnym. Jeśli jedyną stroną anonimową jest logowanie, a resztę zamykają uprawnienia stron, pakiet anonimowy nie jest potrzebny.
Pracownicy z licencją Power Apps per user albo Dynamics 365 enterprise, logujący się kontem firmowym w tej samej dzierżawie, nie zużywają pojemności Power Pages. Pojemność przydzielasz środowiskom: co najmniej 25 użytkowników uwierzytelnionych i co najmniej 200 anonimowych na środowisko. Niewykorzystana pojemność nie przechodzi na kolejny miesiąc. CDN i WAF są w licencji, bez dodatkowych zakupów.
Druga droga to liczniki pay-as-you-go, rozliczane przez subskrypcję Azure i oznaczone jako preview. Dokumentacja podaje stawki listowe w USD: 4 USD za aktywnego użytkownika uwierzytelnionego i 0,30 USD za anonimowego, za witrynę miesięcznie.
Przykład syntetyczny: portal ma 400 zarejestrowanych kont, lecz w danym miesiącu loguje się 80 osób. Licencję liczysz od 80 aktywnych, nie od 400 kont, więc jeden pakiet 100 użytkowników wystarcza. Liczba kont przyda się do planowania obsługi, a liczba aktywnych do licencji. Do ceny pakietu dolicz przygotowanie modelu danych, utrzymanie i obsługę użytkowników.
Kto przejmuje sprawę po wysłaniu
Portal nie naprawi kolejki bez właściciela. Określ osobę odpowiedzialną za nowe zgłoszenie, zastępstwo i reakcję na brak danych. Jeżeli potrzebujesz automatycznego kierowania spraw, przeczytaj o Microsoft Power Automate. To kolejny etap tego samego procesu, a nie niezależny dodatek do strony.
W systemie pracy firmy portal powinien mieć jasno określoną rolę: przyjmuje i udostępnia to, czego potrzebuje odbiorca. W poniedziałek narysuj jedną sprawę od zalogowania klienta do jej zamknięcia. Przy każdym kroku wpisz widoczne dane, rolę sieci Web i osobę odpowiedzialną. Dopiero potem wybieraj układ strony.
- Power Platform
- Zarządzanie zmianą
- Regulacje
- Bezpieczeństwo
